
به شهر کوفه در محراب طاعت
علي شد کشته در حال عبادت
ز پـور ملجم مردود کافر
بخون شد غوطه ور ساقي کوثر
(لعنت بر قاتل اميرالمومنين)
______________________________________________________
داني زچه رو ديده ما ميگريد
در ماتم شاه اوليا مي گريد
تنها ز غمش اهل زمين گريان نيست
عيسي بفلک از اين عزا ميگريد
شد کشته بمحراب عبادت حيدر
هر ديده بحال مرتضي مي گريد
بـا گفتن "قد قتل" ز جبريل امين
در خلد برين خير نساء ميگريد
______________________________________________________
محراب کوفه امشب در موج خون نشسته
يا عرش کبريا را سقف و ستون شکسته
سجاده گشته رنگين از خون سرور دين
يا خاتم النبيين، يا خاتم النبيين
از تيغ کينه امشب فرقي دو نيم گرديد
رفت آن يتيم پرور، عالم يتيم گرديد
______________________________________________________
با شور حسينى و صلابت حسنى درسوگ علي مىگرييم. دعايتان توشه ي بي برگي ما
______________________________________________________
امشب سر مهربان نخلى خم شد،،، در كيسه نان بجاى خرما غم شد/ در كنج خرابه ها زنى شيون كرد ،،، همبازى كودكان كوفه كم شد
______________________________________________________
از تيغ زهرآلود دژخيمى ستمگر
محراب شد يادآور درياى احمر
ديگر چه كس داد ضعيفان را ستاند
افتاد از پا آن امير دادگستر
______________________________________________________
شب باوران خورشيد را در خون كشيدند
خون گريه كن در سوگ او اى صبح باور
______________________________________________________
كو، آن كه بردوشش كشاند در دل شب
قوت يتيم و دردمند و زار و مضطر
از ماتم جانكاه او هر رادمردى
دست مصيبت مى زند بر سينه و سر
______________________________________________________
اى آسمان غم زده، امشب، شب على است
مطلوب اولياى خدا، مطلب على است
امشب به كوفه ديده بيدار اختران
مثل هميشه محو نماز شب على است
مسجد گرفته ماتم و گلدسته غريب
چشم انتظار زمزمه يا رب على است
______________________________________________________
به محراب شفق، منشق سر مهتاب مى بينم
الهى هاله اى از غم، در اين محراب مى بينم
على و مسجد و عدل و شجاعت جملگى در خون
تمام انبيا را اين چنين بى تاب مى بينم
نداى «فُزتُ ربّ الكعبه» را مولا چه سان گفت؟
كه عرش و فرش را لرزان و در ارعاب مى بينم
______________________________________________________
پيشانى عدل و عدالت را شكستند
آن دسته اى كه با على پيمان ببستند
معصوم را ديدى كه مظلومانه كشتند
در سجده گاهى ناجوانمردانه كشتند
يا رب چه صبحى در پى شب هاى او بود
«فُزتُ وربّ الكعبه» بر لب هاى او بود
______________________________________________________
ترتيل بيا به گريه خوانيم
سيل از رخ هر دو ديده رانيم
امشب شب گريه است و ناله
داغ است به دل بسان لاله
اى واى شكسته كاسه جم
از ضربتِ تيغ ابن ملجم
______________________________________________________
روا باشد كه گردد آسمان زير و زبر امشب
كه شد فرق على شير خدا شقّ القمر امشب
ز خون فرق حيدر دامن محراب گلگون شد
به خاك افتاد از بيداد، نخلى بارور امشب
شد از نيرنگ و تزوير رياكاران بداختر
على در دامن محراب در خون غوطهور امشب
منادى اين ندا بين زمين و آسمان درداد
على زين دار فانى كرد آهنگ سفر امشب
______________________________________________________
ديشب تمام اهل خانه جمع بودند
پروانه گرد بستر يك شمع بودند
ديشب حسن پيراهنش را چاك مى كرد
خونابه فرق پدر را پاك مى كرد
ديشب حسينش مهد غم را تاب مى داد
وقت عطش در دست بابا اب مى داد
ديشب چو نى كلثوم زارش زار مى زد
آتش به جان با ياد آن افطار مى زد
ديشب على بر زينب خود نوش مى داد
زينب سخنهاى پدر را گوش مى داد
مى گفت با زينب كه اى ارام جانم
فردا سلامت را به مادر مى رسانم